Door: Rutger Groothuis

Nijmegen - Afgelopen vrijdagavond stond het NSK-traplopen op het programma. Maarliefst vier Vitalisten hebben de kou en de regen van deze avond getrotseerd door af te reizen naar het verre Nijmegen. Na een lange en bittere treinreis kwamen de afgevaardigden van het 'Groninger Traploop Talententeam' rond een uurtje of 5 aan bij het Erasmusgebouw. Menig student die omhoog keek en de top in de wolken zag verdwijnen droop met tranen in de ogen af. Maar onze dappere Vitalisten konden alleen maar lachen om deze hoogte.

En voorbereiding? Nee, dat was absoluut geen noodzaak. Er was immers al zoveel ervaring in deze tak van sport. Dus werd bij aankomst eerst maar eens een bordje patat in combinatie met een vette kibbeling naar binnen geschoven. Een goede bodem is immers het halve werk.

Om 6 uur begon Koen als eerste aan de 10 verdiepingen individueel en zette hierbij een knappe prestatie neer. Niet heel erg kapot, maar zeker voldaan. Rond half 7 had Ivar de eer om te starten voor het Vitalis estafetteteam aan 20 verdiepingen. Na 5 verdiepingen gaf hij de wortel (creatief bedacht door de organisatie) over aan Koen, die zich in zijn eerste onderdeel gelukkig wat had gespaard en met volle enthousiasme op weg was naar Fynn. Vera zette daarna als laatste de eindsprint in wat resulteerde in een knappe vierde plek. Om 0,10 sec verwijderd van een vierde plek stelden zij zich dan ook bescheiden op.

Een half uur later werd gestart met het zwaarste onderdeel van de avond, de 20-verdiepingen individueel. De voorbereiding bij de collega-atleten was professioneel en van zulke aard dat wij als Vitalisten begonnen te twijfelen of we niet per ongeluk op de Wereldkampioenschappen waren beland in plaats van het NSK. Er kon niet ontkend worden dat ook in ons kamp de spanning langzamerhand toenam.

Rutger mocht rond 19.15 beginnen aan het trotseren van 20 verdiepingen. Zeer kort daarna volgde Ivar. Fynn mocht als kers op de (slagroom)taart beginnen aan de zware beklimming. Voor alledrie de mannen gold op de top hetzelfde: na 10 verdiepingen was de bloedsmaak in de mond en de verzuring in de benen in dusdanige mate aanwezig dat de tweede helft puur op karakter moest worden gelopen.

Laten we afsluiten met het feit dat geen enkele Vitalist had verwacht dat deze trappenloop zo zwaar kon zijn. En dat de krachten de volgende keer zeker weten beter verdeeld zullen worden. Maar, ondanks dat, was het een zeer geslaagde avond en werd er met een voldaan gevoel teruggereisd naar het mooie Noorden.

Bekijk hier de uitslagen.